Θεραπεία

Έχει γραφτεί από Hilterapia editorial staff, dott. Franco Marchetti

Συχνά η συντηρητική αγωγή επιτρέπει την αντιμετώπιση της κατάστασης με επιτυχία. Πράγματι, αποφεύγοντας τις κινήσεις και τις στάσεις που προκαλούν πόνο, προσλαμβάνοντας αντιφλεγμονώδη φάρμακα και καταφεύγοντας στη φυσιοθεραπεία, είναι δυνατόν να εξασφαλιστεί μείωση ή και εξάλειψη των συμπτωμάτων στο 70% των περιπτώσεων. Γενικά, παρατηρείται ικανοποιητική αποκατάσταση μέσα σε διάστημα ορισμένων μηνών, περίοδος κατά την οποία το τμήμα του δίσκου που έχει υποστεί κήλη τείνει να μειώνεται σε όγκο. Σημαντική είναι η αποφυγή όλων των δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν τον πόνο στη μέση, αλλά όχι η πλήρης ακινητοποίηση, γιατί η κατάλληλη δραστηριότητα είναι σημαντική για τη διατήρηση της ευεξίας και τη μείωση της ακαμψίας. ΓιΆ αυτό το λόγο, καλό είναι να συνεχίσει κανείς να εργάζεται, αποφεύγοντας, προφανώς, τα βαριά φορτία, ενώ είναι χρήσιμη η εκτέλεση ασκήσεων ενδυνάμωσης.

 

Ιδιαίτερα ωφέλιμη είναι η φυσιοθεραπεία, που περιλαμβάνει τους υπέρηχους, την ηλεκτρομυοδιέγερση TENS και τη θεραπεία λέιζερ. Η τελευταία είναι σε θέση να ασκήσει αναλγητική και αντιφλεγμονώδη δράση, ενώ πειραματικές έρευνες υποδεικνύουν την ευνοϊκή της δράση και ως προς τον τροφισμό των νεύρων. Εξαιρετικά χρήσιμο είναι το λέιζερ Nd-YAG υψηλής έντασης (Hilterapia), η αποτελεσματικότητα του οποίου συγκρίθηκε πρόσφατα με εκείνη της TENS και με τη θεραπεία με ένα αντιφλεγμονώδες φάρμακο. Παρατηρήθηκε, έτσι, αρχικά μια ανάλογη κλινική βελτίωση και με τις τρεις θεραπείες. Ωστόσο, με το πέρασμα του χρόνου (μετά από 45 και 180 μέρες) όσοι είχαν υποβληθεί στη Hilterapia παρουσίαζαν μια σημαντικά καλύτερη κατάσταση.

 

Ωφέλιμη είναι η πρόσληψη αντιφλεγμονωδών φαρμάκων που επιτρέπουν την ελάφρυνση του πόνου, ενδεχομένως σε συνδυασμό με μυοχαλαρωτικά. Όταν αυτά δεν επαρκούν, είναι δυνατή η προσφυγή στην κορτιζόνη και, σε κάποιες περιπτώσεις, σε φάρμακα που μειώνουν τον πόνο, ελέγχοντας τη μετάδοση του πόνου μέσω των νεύρων. Ορισμένες φορές, στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να είναι απαραίτητες μία ή δύο μέρες ανάπαυσης στο κρεβάτι. Συνήθως, ωστόσο, δε συνιστάται η ανάπαυση μεγαλύτερης διάρκειας. Μόνο στην περίπτωση που τα συμπτώματα δε βελτιώνονται μέσα σε διάστημα έξι εβδομάδων, μπορεί να συζητηθεί το ενδεχόμενο της χειρουργικής επέμβασης, που συνίσταται στην αφαίρεση ενός μικρού τμήματος οστού του σπονδύλου και στην απομάκρυνση της προπίπτουσας κήλης.



[ Πίσω ]